کاهش

افغانستان از جملۀ کشور های مستعد به وقوع حوادث طبیعی چون زلزله ها، سیلاب، خشک سالی، لغزش زمین و برف کوچ، به حساب می رود. زلزله ها بطور نسبی بیشتر رخ می دهد، بیشترین زلزله ها در مناطق شمال و شمال شرق رخ داده و باعث لغزش زمین میگردد. آب خیزی یا سیلاب ها در فصل بهار هنگامیکه برف ها آب شدن می گیرند و بارش های شدید صورت می گیرد، رخ می دهد.

افغانستان در زون لرزه های بالا موقعیت دارد. با در نظرداشت طبیعت ناهموار و کوهستانی و موقعیت قریه ها و شهرها هرگاه زلزله، لغزش زمین، گلرودها، برف کوچ و یا سیلاب رخ میدهد همیش احتمال تلفات جانی و مالی بزرگ وجود دارد. بر اساس برآورد های سال ۲۰۰۲ میلادی، از سال ۱۹۸۰ میلادی بدینسو بر اثر حوادث طبیعی در افغانستان در حدود ۱۹،۰۰۰ نفر تلف گردیده و در حدود ۷،۵ میلیون نفر بیجاگردیده است. از سال ۲۰۰۰ میلادی بدینسو افغانستان شاهد ۹ زلزلۀ شدید بوده که در نتیجۀ آن در حدود ۱،۲۲۳ نفر جان خود را از دست داده اند. بر اساس آمار های دیتابیز بین المللی حوادث ناگوار از سال ۱۹۵۴ بدینسو بر اثر سیلاب ها در مجموع ۲،۰۰۰ نفر فوت و در حدود ۷۹،۸۰۰ نفر بی خانمان گردیده اند. برف کوچ ها و لغزش زمین نیز تلفات جانی و مالی برای افغان ها به بار آورده است؛ از سال ۱۹۵۴ بدینسو در مجموع ۷۹۹ نفر جان خود را از دست داده، ۶۴ نفر مجروح به تعداد ۱۰ نفر بی خانمان و ۴۰۰ نفر دیگر متاثر گردیده است. دهه های جنگ و جنگ های خانگی و نیز تخریب محیط زیست همه یکجا در بلند بردن آسیب پذیری افغان ها در مقابل آفات طبیعی نقش عمده داشته است. ارزیابی های نهاد های بشردوستانه نشان دهنده کمبود آب، حفظ الصحه، صحت، امنیت و مدیریت منابع طبیعی می باشد. بر علاوه از این میزان بلند فقر، کمبود تسهیلات معیشتی و امرار معاش، مشکلات مزمن صحی و وضعیت بد ساختار های همه یکجا در تقویت آسیب پذیری از آفات طبیعی نقش عمده دارند.