پالیسی مدیریت حوادث افغانستان

چهارچوب نهادی، استراتیژی کاهش خطرات حوادث و مدیریت همه یکجا توصئه های بانک انکشافی آسیایی تحت کمک های تخنیکی (AFGTA 3875)، آمادگی به حوادث طبیعی و مدیریت ظرفیت سازی و برنامه ملی مدیریت حوادث دفتر UNAMA را باهم مدغم می سازد. بین سال های ۱۹۷۰ و ۱۹۹۸ افغانستان شاهد ۵۷ حادثه بزرگ طبیعی بوده، که در نتیجۀ آن ۱۹،۶۳۰ نفر تلف و در حدود ۳،۳۶۱،۱۷۸ هزار نفر متاثر گردیده اند. زمین لرزه ها، سیلاب ها و خشک سالی ها از لحاظ تلف شدن افراد و خسارات تاثیرات فراوان داشته است. نقشۀ زمین لرزه ها (Seismic map) همچنان نشان دهندۀ شمار زیاد از افراد که حدودا ۷۰٪ اراضی را تشکیل میدهد تحت خطر متوسط و بزرگ زمین لرزه قرار دارند. مناطق کوهستانی در شمال کشور همچنان در خطر آب خیزی، برف کوچ، لغزش زمین قرار دارند. تاثیرات مستقیم و غیر مستقیم حوادث شامل: تلف شدن حیات افراد و جراحت، از بین رفتن و متضرر شدن ملکیت ها و حاصلات زراعتی، قطع شدن پروسۀ تولید و از بین رفتن معیشت، قطع شدن خدمات بنیادی اجتماعی، متضرر شدن زیرساخت ها، اقتصاد، متضرر شدن جامعه از دید شناختی و روانی و از همه مهم تاخیر در بازسازی و تغیر جهت وجوه توسعه ملی به جانب امور اضطراری، می باشد. رویکرد اساسی برای مدیریت بهتر خطرات حوادث طبعی، یکجا کار کردن دولت با مردم بصورت همآهنگ یعنی به صورت سیستم مدیریت منسجم حوادث می باشد. بناءً یک نهاد مدیریت حوادث مانند نهاد های دیگر دولتی نمی باشد و بصورت مستقل و جدا از دولت فعالت نمی کند، دیپارتمنت های دیگر دولتی را کنترول نکرده و در محدوده های لوایح کاری خود فعالیت میکند. و چنین یک نهاد سیستم سازمانی خود را ایجاد میکند. نکات قوت فعلی ترتیبات نهادی شامل قانون آمادگی برای حوادث طبیعی بوده باوجود که سه دهه قبل ترتیب گردیده می باشد، این قانون هنوز نیز مرتبط بود اما نیاز به تغیرات کوچک دارد. درج کمیسیون ملی با دستور العمل عالی در این قانون و سطوح مختلف ظرفیت با چند وزارت مانند وزارت احیاء و انکشاف دهات (MRRD)، وزارت امور داخله، وزارت معارف، وزارت مخابرات و صحت عامه از نکات مثبت در این قانون می باشد. نیازمندی های ظرفیت سازی نهاد های موجود در خور توجه است که شامل تقویت نهادی، آموزش، منابع بشری کافی، مواد و منابع مالی می شود. علاوه از این سهم گیری فعال اعضای کمیسیون ملی از پیش نیاز های ایجاد سیستم نهادی موثر برای مدیریت حوادث طبیعی و حالات اضطراری می باشد. این گونه، ریفورم و بازساخت دیپارتمنت آمادگی برای حوادث طبیعی در حقیقت بر تمام اعضای شامل در کمیسیون ملی نظر به نقش ها و مسؤلیت های شان قبل، در حین وضعیت اضطاری و بعد از وضعیت اضطراری تاثیر گذار می باشد. به هر صورت ظرفیت همآهنگی میان تمام ذی نفعان ملی و بین المللی بگونه توسعه و یا کمک بشردوستانه همچنان نیاز به تقویت دارد. تلاش های ملی و بین المللی در راستیای جلوگیری از حوادث، آمادگی، کاهش و بصورت کلی کاهش خطرارت نیاز به انسجام دارد تا هر دو اتمام و کاهش اثرات غیرپیش بین شده بر پروژه های انکشافی در کشور را تامین نماید